Ik zie jou – blog geschreven door Dick Dormael

31 mei 2018
Lisanne van der Beek
747
0

Sinds 25 mei 2018 is de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) van toepassing. We hebben sinds die dag officieel het recht ‘vergeten te worden’, om niet meer zomaar door iedereen gezien te worden. Het beschermen van onze privacy nemen we serieus.

Ik moet daarbij denken aan een verhaal uit de Bijbel over een vrouw die ook niet gezien wilde worden. Die haar privacy graag wilde bewaren. Het is het verhaal van de vrouw die al 12 jaar bloedvloeiingen had. Haar verhaal kwam ook voor in The Passion op televisie. In een menigte die met Jezus meeloopt, vol gedrang, heeft ze bedacht om Jezus aan te raken. Omdat ze zo graag genezen wil zijn van haar kwaal. Het doet zo’n verdriet. Het is niet alleen de ernstige kwaal zelf, maar ook dat knagende gemis aan verbonden zijn. Deze beperking had ook maatschappelijke gevolgen. Voor de gemeenschap was ze een uitgestotene. Volgens de Levitische wet was zij immers onrein en mocht niemand haar aanraken en zij mocht anderen ook niet aanraken.

Het doet zo’n pijn, vooral aan de binnenkant. De eenzaamheid, haar zware leven en de mensen die haar ontwijken, hebben wonden gemaakt in haar ziel. De afwijzing, het niet goed genoeg zijn en het niet gezien zijn, heeft haar doen terugtrekken in de donkerte. Ze is gewend geraakt om niet in het middelpunt te bewegen. Toch schraapt ze al haar moed bij elkaar. De laatste strohalm, na alle bezochte doctoren die niet hebben kunnen helpen. Ze gaat proberen Jezus aan te raken in de hoop genezen te worden. Wie weet. Maar heel belangrijk: niet opvallend, onopgemerkt.

Geruisloos loopt ze mee in de dringende menigte achter Jezus. Steeds dichterbij, totdat ze Hem kan aanraken. Snel raakt ze de zoom van Zijn bovenkleed aan. Terwijl ze even geruisloos weer wil vertrekken, merkt ze dat ze genezen is. Eerst snel naar huis, denkt ze waarschijnlijk. Jezus merkt echter dat er kracht van Hem uitgaat. Hij vraagt wie Hem heeft aangeraakt. Haar hart bonst. Aarzelend stapt ze naar voren. In het licht. Voorzichtig. Het voelt zo kwetsbaar. Alle ogen op haar gericht.

Dit stukje raakt mij. Het gaat Jezus in eerste instantie niet alleen om genezing van het lichaam. Het gaat Hem om je hart. Het gaat hem om jou!

In The Passion zingt degene die Jezus speelt: “Het is donker om je heen en je knijpt je ogen dicht. Zo kun je zelf niet zien. Dat Ik alles verlicht.” Hij kijkt in haar ogen, met een echtheid van liefde die niet te beschrijven is. Hij raakt nu haar hart aan: “Maar ik zie jou. Ik zie jou. Ik zie jou. Ik zie jou….”

Het wonder van Zijn onvoorwaardelijke en genezende liefde. Je bent goed genoeg.

Door het prachtige werk van 3xM krijgen mensen de liefde van Jezus te ZIEN. Dat is het verlangen van 3xM. Ze kijken, ze ZIEN. Misschien onderzoekend of nieuwsgierig. Misschien aarzelend, nog in donkerte en moeite. Misschien knijpen ze de ogen dicht om de donkerte te ontvluchten. Misschien in het geheim. Misschien beschadigd door schaamte of afwijzing door de maatschappij. Ze kijken, ze ZIEN.

We kijken, we ZIEN. Zo stappen we in het licht, misschien heel voorzichtig, waarin Jezus ons ontmoet. Met twinkelende ogen, meevoelend en vol acceptatie. Hij kijkt, Hij ZIET. Hij kijkt diep in jouw hart en zingt: “Maar Ik zie jou. Ik zie jou. Ik zie jou…..”